9/11 of de zinloze 'war on terror' - Mark Blaisse
801
post-template-default,single,single-post,postid-801,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive

9/11 of de zinloze ‘war on terror’

Morgen is het twaalf jaar geleden dat de torenflats in New York werden doorboord. Iedereen weet nog precies waar hij of zij toen was. Wij keken naar de beelden en zeiden: dit is een scène uit een film, dit kan onmogelijk waar zijn. Wij zagen het nog eens en nog eens en pas toen drong de waarheid tot ons door. Amerika was op eigen bodem vernederd door een handvol islamitische terroristen die geloofden in Bin Laden en in Allah. Alle veiligheidsmaatregelen hadden gefaald. Er vielen meer dan drieduizend doden, misschien niet eens zo veel, gezien de omstandigheden, maar het waren Belangrijke Doden, Amerikaanse burgers en later Amerikaanse brandweerlieden. Op 10 september was de wereld nog in orde, althans overzichtelijk en in te delen. Een dag later was niets meer zoals het was. De president kon de totale oorlog tegen de terreur afkondigen. Alle middelen werden geoorloofd en vrijwel niemand ging hier tegenin. Twaalf jaar later plukken wij de zure vruchten van ‘the war on terror’. Wij zijn in naam van onze veiligheid onze vrijheid kwijt. Alles wat we meedelen op het internet of inspreken via de mobiele telefoon is te volgen, te analyseren en te ordenen. Wij zijn met z’n allen in kaart gebracht, van wat wij eten tot wat wij lezen, rijden, spelen en zelfs dromen. Is dit onze veiligheid waard? En hebben wij het niet vooral over schijnveiligheid? Juist het onverwachte is niet te voorspellen, tenzij je de theorie van de zwarte ganzen (Nassim Nicholas Taleb) in de praktijk brengt, maar dat is meestal pas achteraf mogelijk. Alleen als wij leren denken zoals terroristen (zonder achterlating van sporen, in welke vorm dan ook) en wij ons in hun hoofd kunnen verplaatsen, zal dit terreur kunnen voorkomen. Dagelijks blijkt dat dit een onmogelijke opgave is. Van Irak tot Boston via Noorwegen en Pakistan laten wij ons verrassen. Alles ingeleverd en toch opgeblazen.
9/11 was een afgrijselijke dag (voor het Westen), maar niet een maatgevende. Het antwoord van de Amerikaanse overheid was begrijpelijk, maar is inmiddels ingehaald door de werkelijkheid: tegen creatieve destructie is geen kruid opgewassen. Hoe meer wij in kaart brengen, hoe meer er van ons gestolen kan worden door mensen die het slecht met ons voor hebben. De conclusie moet dan ook zijn dat onze democratische rechten ten aanzien van privacy en persoonlijke vrijheid zwaarder wegen dan het bezig houden van miljoenen veiligheidsagenten. Ik wil graag deze blog kunnen schrijven zonder dat de lichtjes van de computers in Den Haag en Washington op rood gaan vanwege de woorden ‘terrorist’ en ‘Bin Laden’. Dat neemt niet weg dat ik de ijverige diensten van hieruit hartelijk groet. Zij worden immers ook maar gestuurd.

Geen reactie's

Geef een reactie