Belgisch klimaatbeleid ligt op straat - Mark Blaisse
1336
post-template-default,single,single-post,postid-1336,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive
Belgisch klimaatbeleid ligt op straat

Belgisch klimaatbeleid ligt op straat

Een land met vier milieuministers plus één van energie kan eigenlijk niet serieus genomen worden. Maar deze wantoestand wordt deels goedgemaakt door de jeugd, die in weer en wind de straat opgaat om zich hard te maken voor een beter klimaatbeleid. De eerste keer waren ze met drieduizend, de week daarop al met vier keer zoveel en op 24 januari al met z’n 35.000. De Waalse scholieren aarzelden eerst nog, maar doen nu volop mee. En ze zijn nog niet klaar. Zij zijn de ware politici in België, want de beroepsverantwoordelijken zitten te slapen.

Boegbeeld is de zeventienjarige Anuna de Wever, die het heeft over ‘bosbrossers’. Op 7 februari komen de Nederlandse ‘klimaatspijbelaars’, zoals de geuzennaam luidt, eindelijk ook tot leven op het Malieveld in Den Haag.

Bijna 55.000 Belgen hebben de zogeheten ‘Klimaatzaak’ ondertekend, de grootste collectieve rechtszaak uit de Belgische geschiedenis. De bezorgde burgers beschuldigen de regering, ondanks een road mapvoor een koolstofarm België in 2050, onvoldoende aandacht te besteden aan een milieu dat goed zal zijn voor ‘onze kinderen, de economie en de aardbol’, zoals in de doelstellingen staat. De federale overheid en de gewesten zouden niet samenwerken en de regering zou al drie jaar tijdrekken met onderhandelingen over de taal waarin het proces moet worden gevoerd. Auteur Griet Op de Beeck heeft zich opgeworpen als ambassadrice van de Klimaatzaak. Op de site beweert zij dat ‘ontkenning niets oplost, actie wel.’ Tal van prominente Belgen hebben haar voorbeeld gevolgd en hun handtekening onder de beschuldiging gezet. Onder hen ook David van Reybrouck, bekend van het boek ‘Congo’ en zijn inzet voor democratisering. Hij windt zich op over de kritiek die de demonstrerende leerlingen ten deel valt omdat ze niet naar school gaan. Het woord klimaatspijbelaars vindt hij ongepast. Hij noemt de verantwoordelijke politici juist spijbelaars, omdat zij hun huiswerk niet doen en niet te vinden zijn op de bijeenkomsten waar ze horen. 75.000 Belgen zijn afgelopen december gaan demonstreren voor een beter klimaat terwijl energieminister Marghem in een (privé)jet naar Polen vloog om daar namens België nieuwe Europese richtlijnen over energiebesparing niet te ondertekenen.

In dagblad De Morgen schreef Van Reybrouck medio januari: ‘Bijna 20.000 Vlamingen deden mee aan Curieuzeneuzen, het grootste burgeronderzoek naar luchtvervuiling door verkeer ter wereld ooit. En wat doet onze overheid? Naar een cruciaal klimaatoverleg in Luxemburg die over reductie van uitlaatgassen door auto’s ging…zijn kat sturen.’ (België was toen het enige land naast Malta en Ierland dat geen minister stuurde.)

Van Reybrouck is boos en met hem tienduizenden andere Belgen. Toen de jongeren langsliepen stonden ouderen te applaudisseren. Mensen kregen volgens oogetuigen tranen in de ogen van zoveel vechtlust en overtuiging. Het deed denken aan de betogingen tegen kernraketten in de jaren tachtig. Hun koninkrijk heeft intussen de prijs van ‘Fossiel van de dag’ gewonnen, uitgereikt door Climate Action Network voor het land dat het minst heeft bijgedragen aan de vooruitgang van klimaatonderhandelingen.

‘Particratie is belangrijker dan democratie’, aldus Van Reybrouck. De verkiezingen in mei, met andere woorden, gaan voor de doelstellingen van 2030 en 2050. Zolang er vier à vijf ministers zijn die over het klimaat moeten beslissen kan niemand verwachten dat er vooruitgang wordt geboekt. België is nodeloos ingewikkeld, klimaat wordt overgelaten aan experts die slechts korte termijn scenario’s bedenken waar lange termijnplannen gevraagd zijn. Intussen moeten de buren van België zich misschien ook maar eens met het klimaatbeleid aldaar bemoeien. Uitlaatgassen beperken, bijvoorbeeld, is alleen succesvol als alle landen met eenzelfde ambitie meedoen. Wind, regen en rivieren kennen immers geen grenzen.

 

 

Geen reactie's

Geef een reactie