Briljante Ian Buruma over Jaar Nul - Mark Blaisse
823
post-template-default,single,single-post,postid-823,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive

Briljante Ian Buruma over Jaar Nul

Zelfs historici hebben er niet vaak over nagedacht: hoe waren die eerste dagen, weken, maanden na het einde van de oorlog? Voor de wederopbouw en na de destructieve oorlogsjaren, beleefden Europa en Azië in de tweede helft van 1945 en de eerste maanden van 1946 een korte maar heftige tijd in een vacuüm, waar alles kon, chaos overheerste en duistere praktijken welig tierden. Hoe namen de verzetsstrijders wraak op collaborateurs toen er nog geen politie was en hoe regelden NSB’ers op slinkse wijze papieren die ‘bewezen’ dat zij goed en niet fout waren geweest? Ian Buruma heeft hierover een briljant boek geschreven: Year Zero. A history of 1945 (Atlantic Books, Londen, 2013). Briljant onderzocht en met brille opgeschreven. Bijna aandoenlijk is zijn verbazing over de groentijd, die meteen na de oorlog wordt voortgezet, alsof er nooit iets was gebeurd. Kikkeren, kruipen, vernederen? Geen punt, het leven op de societeit ging door waar het voor de oorlog was gestopt. Uit de mond van zijn vader tekent Buruma deze en andere herinnering op. Waar de jonge Buruma verbijsterd is, haalt de oude zijn schouders op: je moest doorleven, er zat niets anders op. Year Zero, de mens in al zijn dubbele moraal, zijn ontkenning en rechtvaardiging, moed en lafheid. Lezen!

Geen reactie's

Geef een reactie