De Amerikaan is een geboren autist

Na tientallen bezoeken aan Amerika heb ik eindelijk het antwoord gevonden op de vraag waarom Amerikanen zo anders zijn dan Europeanen. Het is heel simpel: Amerikanen zijn geboren autisten. Ik weet dat de definitie van autisme complex is, maar ik hou het hier op: niet in staat om te communiceren met de omgeving, zoals de omgeving het zou verwachten; aangeleerde afleidingsmanoeuvres om te doen alsof je gevoelig (empathisch) bent, terwijl je dat niet of nauwelijks bent en de overtuiging dat niet jij, maar zij allemaal vreemd zijn/doen. Als je deze uitleg op het profiel van de gemiddelde Amerikaan legt, dan lijkt het precies te kloppen. Als hij vraagt hoe het met je gaat, kijkt hij je niet aan en het antwoord zal hem worst wezen. Hij lijkt niets op te merken, geeft nergens commentaar op, leeft naar binnen gekeerd totdat hij sociaal verplicht vrolijk moet doen en hij kan en moet vaak alleen zijn. Zoals ook elders zijn mobieltje, koptelefoon en kauwgum zijn beste maatjes, symbolen van grote eenzaamheid. Verder meet hij alles af aan groot, veel en duur en dus niet aan mooi, esthetisch of gevoelig. Zijn gedrag is een grote afleidingsmanoeuvre om maar vooral niets prijs te geven van zijn eigen persoonlijkheid. Heeft hij die wel? Waar je ook komt, hij draagt het nationale uniform (sneakers/ball cap/T-shirt) en eet & drinkt hetzelfde als ieder ander. Afwijkend gedrag is sociaal niet acceptabel. Dan val je maar op en dat is het laatste dat je wil. Compassie? Welnee, hooguit de weg naar de hemel vrijmaken door grote giften te doen. Eigen smaak? Ook al niet: elk zogenaamd mooi huis is ingericht alsof het een Engelse mansion is, met jachttaferelen, clubstoelen, glazen bijzettafels, zilveren kandelaren en zilveren fotolijstjes met de kleinkinderen. Rijk zijn betekent een binnenhuisarchitect inhuren en die baseert zijn keuzen op de Britse bladen. Een combinatie van ‘native’ en ‘European’, zonder gevoel. Halleluja.
Het is opmerkelijk hoe alles in heel Amerika op elkaar lijkt, zelfs de geur van een restaurant of een wc. Sandwiches, sauzen, pasta’s, salades, noem maar op, van Oost naar West hetzelfde. Waarom? Omdat nieuw eng is en experimenteren levensgevaarlijk. Het land van de Nobelprijswinnaars is eigenlijk doodsbang voor verandering. Toch wordt er nergens zoveel nieuws uitgevonden. Hoe rijmen wij dit? Als iedereen gelijk is dan moet je dat ook uitstralen, vandaar de uniformiteit in de kleinste details. Briljant zijn, dat doe je maar in een lab. Wat wel mag is een Harvard trui dragen, of een sticker van MIT op de bumper van je Dodge plakken. Doe maar gewoon en wees bescheiden trots, dat is het adagium. En ook dat is gespeeld. In het land van Disney is alles fake en dat maakt het voor een Europeaan misschien wel zo moeilijk om zich er thuis te voelen. Ik ben in elk geval na tien dagen Amerika-moe en verheug me dan weer op een bruine boterham met kaas. Cultuurverschil zit hem kennelijk in kleine, maar o zo belangrijke dingen.

Geen reactie's

Geef een reactie