Frans I

Goed, het is geen Rambo geworden, maar ik moet zeggen, de man viel mee. Iedereen had een goed ingevoerde (lees corrupte) Italiaan of de Braziliaan met Romeinse ervaring (lees manipulator) verwacht, maar deze kwam toch, en snel ook, als het engeltje uit het doosje. Een bijna verlegen pater met een sereen gezicht. Na de gedisciplineerde Duitse kop van zijn voorganger, leek er een mensje te staan. Eentje met gevoel voor drama: een minuut lang als een pop de menigte in kijken en dan spontaan ‘Bona Sera’ prevelen. Dat had een paus nog nooit gedaan, gewoon goeienavond zeggen. Sympathiek. Ja, daar stond een eenvoudige prelaat, Jezuit, maar niet arrogant, Argentijn, maar geen macho, in het wit en niet in het keizerlijk donkerrood. En hij gaat Frans heten. Niet de Gezegende (Benedictus) of de Vrome (Pius), maar Frans. Frans houdt van eenvoud. Hij weet dat een sobere kerk meer aanspreekt dan een verkwistende. Frans deelt en geeft en in die zin heeft hij toch wat van de paus op wie ik hoopte. Ik ben benieuwd waar hij gaat wonen. Misschien wel op een brits in zijn kantoor.
De hele wereld weet nu wie Frans is. Wie kent eigenlijk de namen van de islamitische en joodse kerkelijke leiders? Niemand. Dat heeft de RK kerk dan toch weer goed voor elkaar. Marketing, mijnheer, dat is het halve werk.

Geen reactie's

Geef een reactie