Geschiedvervalsing als amusement - Mark Blaisse
1490
post-template-default,single,single-post,postid-1490,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive
Geschiedvervalsing als amusement

Geschiedvervalsing als amusement

Het is een gewone dag in het Mekka van 1979. Pelgrims schuifelen de Grote Moskee binnen. Intussen worden buiten hun zicht door hele andere gelovigen geweren uitgepakt. De deuren worden met kettingen afgesloten. De belegering van de heilige stad door extremisten is begonnen. Hij zou twee weken duren en Saoedi-Arabië voor de daaropvolgende decennia veranderen. De leider van de operatie heette Juhayman al-Otaibi, een trouwe koningsgezinde militair, die in 1973 echter uit het systeem stapte omdat hij de koninklijke familie decadent, en de Saoedische cultuur besmet door het Westen vond. Toen de extremisten (met behulp van Franse commando’s) waren verdreven besloot koning Khaled dat zijn land terug in het sharia-gelid moest: bioscopen gingen dicht, vrouwen mochten niet meer autorijden laat staan alleen de straat op. Het land dat de heiligdommen van Mekka en Medina beschermt moest weer een voorbeeldfunctie vervullen in de islamitische wereld.

Maar Al-Asouf (Winden van Verandering) is geen tv-serie die alleen over de bezetting Mekka gaat. Die komt pas in aflevering 15 aan de orde, terwijl de voorafgaande over de modernisering van hoofdstad Riyad gaan. De serie houdt zich overigens niet aan de feiten.

Het eerste seizoen speelt zich af in de begin jaren zeventig, met scènes rond overspel, drankorgieën en buitenechtelijke kinderen, alsof Riyad ooit in zo’n sfeer heeft verkeerd. Riyad leek in die jaren in niets op vrolijke en intellectuele steden zoals Cairo en Beiroet. De geestelijken hadden misschien minder macht, maar religie speelde ook toen een belangrijke opvoedkundige en morele rol. Maar het effect wil ook wat, moeten de makers hebben gedacht. En het publiek schijnt het prachtig te vinden. De een wil graag geloven dat het land ooit totale vrijheid heeft gekend, en is blij dat hij weer even kan dromen. De ander vervloekt juist het morele verval en hoopt dat de hervormingen van de machtige kroonprins Mohammed bin Salman (MbS) niet tot ontsporingen zullen leiden. Emotie gegarandeerd.

 

Al-Asouf is niet door de overheid gefinancierd maar door producent MBC, die uiteraard langs de censuur heeft gemoeten. Dat de serie erdoor is gekomen mag opmerkelijk heten, aangezien de bezetting van Mekka heel lang een taboeonderwerp is geweest en de decadente scenes meer dan één Saoedi zullen ergeren. Maar voor MbS komt de productie als geroepen. Hij gebruikt hem om aan te tonen dat de jaren na 1979 een vergissing zijn, opgedrongen door politieke, conservatieve islamisten en geïnspireerd door het in zijn ogen abjecte Iran, waar het scheiden der geslachten al plaats vond voor de Mekka-bezetting. Hij doet alsof hij met zijn hervormingen moskee en staat heeft gescheiden in naam van de vrijheid. Geschiedvervalsing ten top, aangezien het Saoedische monarchie van begin af een pakt heeft gesloten met de overwegend behoudende clerus. Alle Saoedi’s kennen intussen de werkelijke situatie in het land, waar betrekkelijke vrijheden gepaard blijven gaan met politieke onderdrukking, het vastzetten van tegenstanders van het regime en het beteugelen van de media.

MbS weet hoe hij het politieke spel moet spelen. Al-Asouf onderstreept hoe ‘geweldig’ hij het de afgelopen jaren heeft gedaan. Als de serie mag overdrijven, dan mag de heerser dat ook en zo houden alle spelers elkaar voor de gek.

Geen reactie's

Geef een reactie