Horsegate? Het is nog veel erger dan we denken

Wij winden ons op over paardenvlees in de lasagna omdat wij ons bedonderd voelen door de belofte dat er rundvlees in zit. Maar eigenlijk moeten wij een veel belangrijkere vraag stellen: wat zit er in dat vlees? Het antwoord is even simpel als angstaanjagend: een orgie van antibiotica, als wij tenminste de enkele dappere deskundigen* mogen geloven die de media opzoeken om ons te waarschuwen. Er wordt over fraude gesproken, maar niet over gezondheid. En dat terwijl regelmatig verboden middelen in paardenkarkassen worden aangetroffen die strict verboden zijn binnen de EU, zoals phénylbutazone, een ontstekingsremmer. Het kan niet anders dan dat de keuringsdiensten deze middelen laten passeren ‘in het belang van de handel’. Wij wisten al dat melk (koe, geit, mens) ontstekingremmers, bètablokkers, hormonen en antbiotica bevat. Sinds vorig jaar, toen babyvoeding in potjes voor het eerst serieus werd onderzocht, weten wij ook dat het vlees ‘besmet’ is met antibiotica bestemd voor dieren, zoals tilmocisine en spyramicine, maar ook met schimmeldoders en anti-parisitaire middelen, zoals levamisole. Dit geldt voor rundvlees, maar ook voor varkens- en paardenvlees. Los van elkaar zijn de meeste ongewenste bijproducten niet gevaarlijk. Maar gebleken is dat de combinatie van deze stoffen wel degelijk levensbedreigend kan zijn. Op 3 augustus 2012 publiceert het blad Plos One het resultaat van een onderzoek naar de onderlinge werking van drie schimmelbestrijders die veel gebruikt worden in de landbouw. De associatie blijkt negatieve invloed te hebben op het menselijk zenuwstelsel. ‘Substanties die op zich niet kankerverwekkend zijn of anderszins als giftig kunnen worden omschreven, zouden in combinatie een stimulans kunnen zijn voor zenuwziekten zoals Alzheimer, Parkinson en MS. Paracelsus zei al dat alle stoffen gif bevatten en dat alleen de dosis bepaalt of het giftig is. Kunnen we spreken van een giftige dosis in het gemiddelde paard of de gemiddelde koe? Is het waar dat wij resistent worden tegen bepaalde antibiotica omdat wij deze, zonder het te weten, bijna dagelijks naar binnen krijgen? Is dat de reden waarom staphylokokken (SARM) zo’n greep op ons krijgen (resistent tegen o.m. meticilline) en waarom varkensboeren zo vaak ernstig ziek worden em zoveel mensen in ziekenhuizen, waar de SARM weelig tiert, onnodig sterven? Op deze vragen krijgen wij geen antwoord. Uit Nederlandse onderzoeken (Voss et al., 2005; Nienhoff et al., 2009) blijkt dat boeren 760 keer zoveel kans maken om resistente SARM op te lopen dan de rest van de burgers. De dieren-SARM komt steeds vaker voor bij de mens maar dat is kennelijk geen reden voor de autoriteiten om vlees vakkundig onder de loep te leggen. Er zou wel eens totaal verbod op varkens-, rund- en kippenvlees kunnen komen en dat kan de economie niet gebruiken. Dan maar de kop in het zand. Met recht moeten wij ons zorgen maken over de opkomst van nog onbekende virussen en bacterien. Maar intussen ligt vlak bij huis een gigantische uitdaging op dit gebied, die te gênant is om opgepakt te worden. Het volgende voedselschandaal kan niet lang op zich laten wachten.
*www.nytimes.com/2007/12/16/magazine/16wwln-lede-t.html
*Prevalence of MRSA ST398 positive production holdings, MRSA EU baseline survey in breeding pigs, EFSA, 2008
*Le Monde, 26 februari 2013

Geen reactie's

Geef een reactie