Implosie of explosie?

De geschiedenis leert dat grote, machtige rijken ooit kennis maken met verval. Wat wel eens wordt vergeten is dat machtige rijken elkaar het succes niet gunnen, het ene machtscentrum daarom naar het andere loert en wacht op het juiste moment om toe te slaan. Machtige rijken hebben graag het rijk alleen. De Arabische heersers moesten toezien hoe hun eens zo invloedrijke territorium opgedeeld werd in kleine emiraten om vervolgens opgeslokt te worden door veroveraars uit verre streken. Het Byzantijnse rijk werd na eeuwen van macht en welvaart onder de voet gelopen door de Turken die precies aanvoelden dat er geen energie meer was voor serieuze tegenstand. Toen China in het midden van de negentiende eeuw zwakke plekken vertoonde kon Rusland Siberië inpikken en de Fransen van Zuid-China een protectoraat maken. En de Engelsen deden zich tegoed aan Hongkong. Nu Europa niet sterk overkomt en de Europees-Amerikaanse banden zijn verslapt leek het moment rijp voor Vladimir Poetin om spierballen te tonen. Bij politieke strategie is timing alles. En zie: Europa heeft geen antwoord, de VS veroordelen maar zijn niet van plan in te springen om Europa of voorlopig Oekraïne te verdedigen. Poetin wist dit. Het Westen gaat geen kernoorlog riskeren om Oekraïne te redden. Europa blaft, maar gaat niet bijten. China bekijkt het geheel zogenaamd gelaten, maar zit met een dilemma. Het verdedigt uit principe de integriteit van elk land en zou de Russische invasie moeten veroordelen. Maar dat komt niet goed uit aangezien het zelf plannen heeft om Taiwan terug te brengen in de moederschoot. Timing is alles, dus waarom niet dezer weken Taiwan binnenvallen, en dat eveneens een ‘operatie’ noemen, vooral geen oorlog, zoals Poetins ‘operatie’ volgens Beijing ook geen oorlog is.

Dan zal de verwarring in de rest van de wereld helemaal groot zijn. China en Rusland die tegelijk de rest uitdagen, de democratieën voor aap zetten. Er is de afgelopen jaren veel geschreven over de bedreigingen die onze democratieën te wachten staan. Nu kloppen ze letterlijk aan de deur. De invasie in Oekraïne hoeft geen derde wereldoorlog in te luiden maar kondigt wel het begin van een nieuwe wereldorde aan. Het is uit met de verwende en arrogante overtuiging dat het Westen het altijd bij het rechte eind heeft. Voorbij de dagen dat de westerse denkers, uitvinders en kunstenaars de dienst denken te kunnen uitmaken. Duitsland, dat na 1945 weigerde nog eens een militaire grootmacht te worden, hoewel het dichtbij Rusland ligt, heeft zich vermoedelijk te laat gerealiseerd dat die luxe niet meer verantwoord is. Berlijn heeft een investering van honderd miljard euro aangekondigd om alsnog mee te kunnen spelen op het internationale militaire schaakbord. Poetin gaat daar niet op wachten.

China en Rusland (en ook India) grijpen dus hun kans om de hegemonie van het liberale deel van de wereld te doorbreken. Betekent dit dat Europa alleen met geweld kan reageren? Dat spierballen het in 2022 gaan winnen van de rede? En er dus wel degelijk een brede oorlog aankomt? Of moeten we hopen dat het Russische volk, inclusief het leger, in opstand komt tegen een doorgedraaide Poetin? Als de prijs van brood en worst blijft stijgen en er te veel slachtoffers onder familieleden van Russen in Oekraïne vallen zou het interne verzet wel eens het einde van Poetin kunnen betekenen. Maar verzet tegen autoriteiten zit de Rus niet in het bloed. Liever zwijgen dan je baan verliezen. Liever paaien in ruil voor privileges dan opkomen voor vrijheid. Toch moeten we blijven hopen op een implosie in het grootste land ter wereld. Anders dreigt een explosie waarvan de gevolgen catastrofaal zijn.

Geen reactie's

Geef een reactie