Ironie, cynisme en sarcasme in tijden van crisis - Mark Blaisse
1409
post-template-default,single,single-post,postid-1409,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive
Ironie is in staat zijn de waarheid te vertellen terwijl je liegt. Cynisme en sarcasme zijn overtreffende trappen van ironie, de waarheid blijft, maar de leugen huppelt van provocatie naar belediging.

Ironie, cynisme en sarcasme in tijden van crisis

Ironie is in staat zijn de waarheid te vertellen terwijl je liegt. Cynisme en sarcasme zijn overtreffende trappen van ironie, de waarheid blijft, maar de leugen huppelt van provocatie naar belediging. In deze waterval is het cynisme een jonge, speelse hond, die weliswaar scherpe tanden heeft, maar niet bijt. Het sarcasme daarentegen is een oude, valse hond, die naar alles hapt maar geen tanden meer heeft. Hoe moeten we reageren als regeringen namens ons besluiten wat er tijdens de pandemie moet gebeuren en daarmee de economie en onze vrijheid op het spel zetten? Met ironie? Zoals wanneer we vaststellen dat regeringen noodmaatregelen nemen die iedereen treffen behalve diegenen die voor de staat werken.

Het is cynisch dat de nooit eerder gebruikte desinfecterende gels op openbare wc’s nu aan de ketting liggen omdat ze anders gestolen worden. Je kunt sarcastisch zeggen dat het geheel naar communisme ruikt. Kijk maar: de staat neemt alles over, schaft de vrije markt af en zet (in sommige landen) het leger in om te zorgen dat elke burger zich aan de regels houdt. Wie zich verzet tegen de maatregelen wordt gewezen op de historische situatie waarin het land zich bevindt en wordt heel ironisch, tot verrader en misdadiger bestempeld. Is het cynisch om op te schrijven dat wanneer je dezer dagen aan een gewone griep overlijdt en niet aan het corona virus, je dan geluk hebt gehad?

En dan nog iets over vrijheid. Vrijheid is het omgekeerde van zekerheid. Zolang eenieder vrij is om voor zichzelf de beste mix te bepalen loopt alles redelijk goed en heerst een zeker vertrouwen in eigen kunnen. Maar zodra de overheid besluit om in naam van de zekerheid alle vrijheden in te perken, wordt het land juist onzeker. De ironie zit hem daarin dat de meeste mensen juichen om de vrijheid beperkende maatregelen omdat ze zich dan veiliger voelen. Dezelfde regeringen hebben om politieke en financiële redenen het aantal ziekenhuisbedden verminderd, zonder aan de medische gevolgen te denken, en proberen nu door het verloop van de pandemie rationeel in kaart te brengen het nijpend gebrek aan die bedden te omzeilen. Is dit cynisch? Nee, dit heet gezondheidspolitiek. En zij die failliet gaan of zelfmoordneigingen krijgen uit wanhoop zijn geen slachtoffer van een falende politiek maar noodtoestand weigeraars.

De Zwitserse krant Neue Zürcher Zeitung lijkt er een sport van te maken dagelijks essays te publiceren waarin op intellectueel hoog niveau de draak gestoken wordt met de aarzelende, falende en jokkende overheid, die haar paniek nauwelijks weet te verbergen en denkt dat het publiek daar niets van merkt. De krant pakt niet alleen het establishment aan, ook de Groenen en socialisten moeten eraan geloven. Zij zouden zich schamen omdat ze het zo goed hebben dankzij het kapitalisme en zich nu, o ironie, zorgen maken over hun toekomstige welvaart. Het milieu daarentegen wordt op zijn wenken bediend door de crisis. De klimaatdoelstellingen 2050 kunnen zowaar gehaald worden nu de wereld een paar versnellingen lager opereert.

Geen reactie's

Geef een reactie