Jaime de Bourbon, terecht bij het Vaticaan - Mark Blaisse
886
post-template-default,single,single-post,postid-886,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive

Jaime de Bourbon, terecht bij het Vaticaan

Jaime wordt ambassadeur bij het Vaticaan. Zijn eerste buitenlandse post en meteen de hoogste positie. Opmerkelijk dat dit kan in een land waar sociaal voortrekken niet gebruikelijk is (maar wel voorkomt, denk aan Eegje Schoo die uit het niets, nou ja, ambassadeur werd in India). In NRC Handelsblad stond een ingezonden brief van iemand die vreesde dat Wilhelmina zich in haar graf zou omdraaien: haar achterkleinzoon als vertegenwoordiger van haar koninkrijk bij de baas der papen! Het zoveelste hoofdstuk van nestbevuiling door de roomsen, nadat eerst Irene katholiek werd (en haar kinderen dus ook) en ook haar kleinzoon, de koning, trouwde met een katholiek, die zich ook nog eens koningin mag noemen. Maar het gaat mij hier even om Jaime: waarom hij? En waarom het Vaticaan? Is het zo’n onbenullige post dat hij daar geen kwaad kan? Mag hij daar in de luwte wat ervaring opdoen? Of kan een prins-diplomaat alleen de baas van de missie zijn omdat dat ‘protocollair’ anders ongemakkelijk wordt? Wat zullen Jaime’s collega’s op het departement hiervan vinden? Waarschijnlijk hetzelfde als mijn collega’s bij Het Parool in 1979 dachten toen ik na één jaar als leerling journalist ineens correspondent werd in Bonn. Vriendjespolitiek zeker…Ik sprak toevallig goed Duits, was goedkoop en was bereid om comfort te verruilen voor avontuur. Maar ja, dat vertelt het verhaal niet. Dan vertel ik het nu ook maar over Jaime: hij is katholiek, welopgevoed, spreekt zijn talen, heeft ingangen bij de paus, kan zijn mond houden, weet wat verbinden is, houdt van mensen en trekt zich hun lot aan (bij BZ was hij o.m. verantwoordelijk voor de werkomstandigheden in mijnen overal ter wereld, hij is kortom een geboren diplomaat. Zou dat de reden kunnen zijn van de benoeming? Ik geeft hem zonder meer het voordeel van de twijfel. Volgende post: Madrid!

1 Reactie
  • Paul Staal
    Geplaatst op 16:04h, 05 maart Beantwoorden

    Afgezien van de eigenschappen die Mark noemt is Jaime ook aardig. Het was aangenaam om regelmatig met hem samen te werken, toen hij op BUZA/DGIS een stuk verantwoordelijkheid voor de Balkan droeg en ik daar progressieve media financierde met geld. van dat departement.

    Hij is aangenaam en bescheiden en ik zag hem niet als prins, want dat vergat je gewoon in de omgang.

    Zo’n leuke post is het daar nu ook weer niet; wat frisse, ironisch/diplomatieke kritiek op de curie kan geen kwaad en maakt het verblijf in Vaticaanstad allicht wat aangenamer.

Geef een reactie