Nataal: het nieuwe zwarte bewustzijn - Mark Blaisse
1350
post-template-default,single,single-post,postid-1350,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive
Nataal

Nataal: het nieuwe zwarte bewustzijn

We kennen Ebony als hét blad dat zwart tot mooiste kleur op aarde maakt. Op de cover van de januari 2019 uitgave schitterde Michelle Obama, ongetwijfeld naar aanleiding van haar memoires (Becoming Michelle Obama)waarin zij steen en been klaagt over racisme in de VS. Het leven van een zwarte Amerikaan bestaat volgens haar in hoge mate uit opboksen tegen vooroordelen, vernederingen en andere vormen van discriminatie.

Het nieuwste magazine dat zich geheel richt op de zwarte mondiale zwarte gemeenschap heet Nataal.Michelle Obama wordt in zekere zin op haar plaats gezet. De elite is volgens deze glossy niet alleen wit, er is een nieuwe, zelfbewuste en succesvolle zwarte elite opgestaan. Zwart zijn staat bij Nataal voor trots, creatief, innovatief, stoer en mooi. Nataal laat zien dat er geen enkele reden is om Vogue of Tatlernog langer voor te laten gaan als het draait om smaak, durf en luxe. Van Kongo tot Nigeria, Zuid-Afrika en Mali manifesteren jonge talenten zich in al hun creativiteit. Kralen en raffia? Welnee, gewaagde beeldhouwwerken, couture collecties, peperdure make-up lijnen, extravagante bijous en veel aandacht voor de dominante rol van de vrouw in de Afrikaanse samenleving. Het zijn de mannen die de bossen hout op hun hoofd dragen.

Nataal betekent volgens de oprichters Beeld, Reflectie, Overdaad. ‘Provocatie’ mag daar gerust bij worden gezet. Op de cover van het eerste nummer staat een model vol met agressieve piercings, halsbanden en oorringen. Titel: ‘Only Anarchists Are Pretty.’ Oftewel: wie doet me wat?

Nataal begon als een online platform en ontwikkelde zich via lezingen, workshops, tentoonstellingen en spraakmakende evenementen tot een mondiale gemeenschap die een einde wil maken aan de witte overheersing in mode- en kunstbladen. Nataal viert de schoonheid van Afrikaanse kunst, mode, muziek en cultuur en mikt daarbij op esthetiek en kleur. De eerste twee nummers blinken uit door onverwachte advertenties, originele producten, aandacht voor dialecten en rituelen en vooral voor fenomenale fotografie. Het effect is magisch: elke pagina van de 340 is een feest voor het oog. Kleuren, swingende kleuren, als dat mogelijk is. De mens als beeldhouwwerk, ongenaakbaar, onverslaanbaar.  Het manifest van het eerste Afrikaanse museum voor hedendaagse kunst, Zeitz Mocaa in Kaapstad, in een voormalige graansilo, zou symbool kunnen staan voor het zwarte zelfvertrouwen. Kunst moet praten, bewijzen, overhalen, van binnen naar buiten tuimelen, zeggen de curatoren. En het werkt. Er ontstaat een dialoog met het publiek, waarbij politieke waarheden en dilemma’s niet worden geschuwd. Liever kunst als wapen tegen onrechtvaardigheid dan straatstenen.

Nataal heeft de ambitie om Afrikaanse narratieven te verzamelen door kunstenaars te laten samenwerken en de term ‘Afrika’ een veel bredere inhoud te geven. Daarbij richt het zich ook op de diaspora. Zwart staat tenslotte niet alleen voor het Afrikaanse continent. Het publiek in Londen en Lagos, Atlanta en Accra met elkaar verbinden door middel van inspirerende woorden en beelden, daarin is het tot nu toe zeker geslaagd. Voor de niet-zwarte lezer is het helemaal een aanrader: ebbenhout is zoveel mooier dan vurenhout.

 

Nataal komt twee keer per jaar uit en kost € 14,90 www.nataal.com.

Geen reactie's

Geef een reactie