The Lady and the Trump

Elke keer als ik een mooie kop in een Engelstalige krant of weekblad zie word ik een beetje jaloers op het talent dat die taal heeft om muzikaal te klinken en open te staan voor woordspelingen en tongue in cheek momenten (weer zo’n veelzeggende maar schier onvertaalbare uitdrukking). Koppen dekken de lading maar worden vaak ook nog eens voorzien van een verwijzing naar een boektitel, film, spreekwoord of onderonsje. Met name The Economist is meester in het bedenken van rake covers en suggestieve koppen. Guns and Poses stond onlangs boven een artikel over de Taliban in Afghanistan. Bye, Bye America verwees naar het consolideren van Amerikaanse banken. Ring out those Bells ging over de baas van AT&T, die ooit Bell, ook een Amerikaanse telefonie gigant, opblies, thans problemen heeft met het betalen van dividend en dus aan de bel moet trekken. Consultants of Swing was een analyse van de wijze waarop golfers onlangs nieuwe afstandsrecords vestigden. Het zijn maar een paar voorbeelden, allemaal uit hetzelfde nummer. Geestig, slim en uit de mouw geschud, zo lijkt het.

The New York Times kan er ook wat van. De ‘lady’ in de kop boven dit stukje op de voorpagina (23 november) verwijst naar prinses Diana, die wereldwijd, dankzij Netflix, weer in de belangstelling staat. Diana en Donald hebben het volgens columnist Maureen Down beiden moeilijk met de pers, delen een haast psychotische connectie met hun fans en zijn even bereid om normen op te blazen. De voormalige Britse premier Tony Blair noemde Diana ooit een ‘ongeleide meteoor.’ In de serie The Crown zien we hoe Diana, net als Trump, het liefst voor de televisie zit om naar reportages over zichzelf te kijken. Om het verhaal te kunnen controleren bellen ze voortdurend naar bevriende journalisten die ze doodleuk opdragen wat die moeten schrijven of filmen. Hoewel ze allebei de top van de sociale ladder hebben bereikt, zijn ze diepongelukkig en klagen ze over de onrechtvaardige behandeling door de buitenwereld.

Lady Di en Trump hebben verder gemeen dat ze beiden op geïsoleerde kinderen lijken en om zich heen slaan totdat ze in een zelfdestructieve spiraal ten onder gaan. Het is opmerkelijk hoe vaak Trump sinds zijn stampvoetend ontkende verkiezingsnederlaag afgebeeld wordt met een speen in de mond, naakt met alleen een luier aan, opgekruld onder het bureau van Biden of kniezend op een speeltuinschommel.

’Diana heeft bijna een eind genaakt aan de monarchie en Donald doet zijn gemeenste best om een eind te maken aan de democratie’, aldus Dowd. De ‘vagebond’ stikt in zijn eigen waanzin, terwijl de ‘lady’ vreesde dat ze gek zou worden tussen de blaffende honden van Hare Majesteit. Trump schreef in zijn boek The Art of the Comeback (1997) dat hij spijt had Diana niet uit te hebben gevraagd na haar scheiding van Charles. Van zijn aandacht kreeg Diana ‘the creeps’, zoals ze tegen een vriendin zou zeggen.

Wat empathie betreft wint de ‘stralende’ (radiant) Diana, het echter ruimschoots van de ‘radioactieve’ (radioactive) Trump. Inderdaad, hier doet het Nederlands het ineens wel weer goed.

3 Reactie's
  • Bin
    Geplaatst op 14:01h, 11 december Beantwoorden

    Te gek!

  • Peter Dunki Jacobs
    Geplaatst op 09:24h, 25 december Beantwoorden

    Hi Mark
    Leuk verhaal. Beste wensen voor 2021
    PeterDJ

    • Mark Blaisse
      Geplaatst op 18:23h, 12 januari Beantwoorden

      Aardig van je Peter. Hoe lang hebben we elkaar niet gezien? Eeuwen. hoop dat het je goed gaat!

Geef een reactie