Vervang ‘Allah’ door ‘geld’ en alles wordt duidelijker

Ik ben zeker niet de enige die steeds meer moeite heeft met het verwerken van slecht nieuws in de kranten. Vanochtend in Trouw was het verslag van de onthoofding van een Amerikaanse journalist door ISIS weer zo’n druppel in de overvolle emmer. We zijn weer in 1914 wordt er gezegd, oftewel we staan voor een totale crisis bij gebrek aan houvast, richting, wijsheid en beheersing. Dit constateren is één ding, maar zoeken naar de oorzaak lijkt mij beter. Laten wij het even houden bij het Midden Oosten, waar de brandhaarden elkaar opvolgen en steeds weer op dezelfde plekken oplaaien nadat zij geblust leken. Wat is het probleem? Vervang het woord ‘Allah’ door ‘geld’ en je hebt een deel van het antwoord. Armoede is de basis van opstand. President Obama gaf het dezer dagen al aan: de crisis in het Midden Oosten is te wijten aan het uitsluiten van hele bevolkingsgroepen als het gaat om kansen en welvaart. Dit zijn cijfers die deze stelling onderbouwen:
-het Midden Oosten als regio levert 4% van de mondiale import, Duitsland in zijn eentje ‘doet’ al 6,4%.
-Egypte, dat in 1965 per capita BNP nog op $406.- stond, terwijl China op $110.- bleef hangen, zit nu op $1.566.- (in aangepaste dollarkoers) terwijl China $3.583.- haalt.
-Iran en Zuid Korea stonden in 1965 ongeveer op gelijke hoogte met hun per capita BNP, terwijl Zuid Korea nu op $24.000.- staat en Iran op $3.000.-
(BRON: The International New York Times, 20/8)

De economieën in het Midden Oosten zijn compleet losgeweekt van de rest van de wereld. Ook het volume van de handel onderling is ver beneden peil. Wij letten in het Westen op de politiek, terwijl de mensen in Iran, Egypte en Tunesië bezig zijn met hun dagelijks brood. Wie honger heeft of zijn kinderen niet kan voeden wordt begrijpelijk eerst wanhopig, dan boos en uiteindelijk gewelddadig. Pure frustratie, verstopt achter religieuze sekten, kalifaten en terreur. De gemiddelde sjiiet in Irak heeft het beter dan de gemiddelde soenniet omdat de sjiieten aan de macht zijn, na decennia te zijn uitgebuit door hun soennitische medeburgers (onder Saddam Hussein). Tel uit je verlies als je weet wat dit betekent voor de koopkracht. Het vasthouden aan privileges lijkt gelieerd aan geloofsrichting maar is gewoon een kwestie van erop of eronder in de supermarkt.
In Iran is werk belangrijker dan het nucleaire programma uitbouwen; kansen voor de toekomst zijn voor veel Afghanen en Palestijnen niet of nauwelijks weggelegd dus wordt geen middel geschuwd om de kruimels te vinden. Vast staat dat de werkloosheid in veel landen hoger is dan voor de Arabische Lente. Het in dienst nemen van zoveel mogelijk ambtenaren zoals dat geschiedt in Algerije, Egypte, Irak en Syrië heeft eerder lamlendigheid dan innovatie tot gevolg en bovendien raken de staatskassen van het belonen van al die baantjes sneller leeg dan nodig is. ‘It’s the economy, stupid!’ is dus meer dan ooit waar.
De NYT deed onderzoek en vond dat Jordanië zo’n beetje het enig lichtend voorbeeld is door met behulp van het IMF en experts uit de VS keiharde economische maatregelen in te voeren. Wat moeten de anderen doen? Olie importeurs zouden hun subsidies moeten vervangen door hulp aan armen en het opzetten van sociale vangnetten. Uiteraard moeten corruptie, te zware staatsapparaten en discriminatie van bepaalde bevolkingsgroepen worden bestreden en ondernemerschap worden gestimuleerd. Het Westen zou er verder goed aan doen zijn markten toegankelijker te maken voor het Midden Oosten.
Wapens leveren is niet het antwoord, hervormingen stimuleren en financieren op het gebied van onderwijs en samenwerking wel. Washington, Berlijn, Parijs en Londen moeten de handen ineen slaan om de wapen lobby’s af te remmen en intelligenten ontwikkelingshulp te stimuleren. Uiteindelijk zou deze strategie meer kunnen opleveren dan tanks.
Probeer maar eens overal ‘Allah’ te vervangen door ‘geld’ en je zult zien dat alles opeens veel duidelijker wordt. ‘Dollar al Akhbar’, geld is de grootste.

Geen reactie's

Geef een reactie