Waarom Iran boycotten een slecht idee is

Iran Air kan niet meer tanken op Schiphol. De grote oliemaatschappijen hebben besloten Iran te boycotten en niet alleen op de luchthaven van Amsterdam. Waarom eigenlijk? Worden de oliecontracten in Iran niet gehonoreerd? Worden ExxonMobil Total, BP en Shell  plotseling nog meer beschouwd als vooruitgeschoven posten van het verderfelijke Westen en dus overeenkomstig slecht behandeld? Het dichtdraaien van de benzinekraan (Iran produceert weliswaar veel olie maar is niet in staat zelf te voorzien in de eigen benzine- en kerosinebehoefte) is kennelijk de eenvoudigste manier om de onvrede over de Iraanse  plannen een kernbom te ontwikkelen te uiten. Je raakt er immers de hele samenleving mee en wie weet wordt die samenleving dan nog kwader op de machthebbers dan zij al is.  Vast staat dat de frustratie in het Westen groeit, al dan niet onder druk van de Israëlische bezorgdheid over de ‘ Iraanse bom’.  Frustratie omdat steeds maar onduidelijk blijft wat Iran van plan is. Heeft Israel gelijk en is het land zich aan het voorbereiden op een (kern) aanval op de Joodse staat? Of kiest Iran, zoals het zelf beweert, gewoon voor duurzaam door steeds meer over te gaan op kernenergie?Iran beschikt volgens het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) over 7200 kerncentrifuges en is het van plan dit aantal op te schroeven naar 50.000. Deze zijn in principe goed voor de productie van 500 kilo verrijkt uranium. Een kernbom heeft minimaal tussen de 20 en 30 kilo van dit uranium nodig. Volgens de CIA is Iran in 2013 al in staat om zo’n  kernbom te maken maar het is helemaal niet gezegd dat dit inderdaad gaat gebeuren. Dat de Iraanse bewindslieden enigszins pesterig hun exacte strategie in het midden laten is mogelijk een antwoord op het paniek zaaien door Israel, dat volgens Teheran met zijn hetze tegen Iran vooral bezig is zijn eigen agressieve standpunten goed te praten. En die tactiek lijkt te werken:  de VS hebben vorige week laten doorschemeren dat een aanval op Iran ergens in 2011 steeds meer tot de mogelijkheden behoort, en dat om de vrede in de regio te kunnen handhaven (sic!).  Als een benzineboycot een eerste waarschuwing is lijkt dat erg simplistisch . De gewone man in Iran zal er ongetwijfeld veel last van hebben. Diegenen die het minst aan de politiek van Teheran kunnen doen lijden zoals gebruikelijk het meest. Zij kunnen niet meer naar een zieke moeder, laat staan boodschappen doen in Londen of Parijs.  De machthebbers blijven intussen gewoon doorvliegen en zullen de boycot gebruiken om het volk te bewijzen dat de wereld zich weer eens tegen Iran keert. Misschien wordt een aanval door Israel en/of de VS zelfs wel uitgelokt om de enorme kloof tussen bevolking en leiders weer te dichten. Niets werkt immers zo goed voor de solidariteit als het hebben (of creëren) van een gemeenschappelijke vijand.  Al met al lijkt het verstandiger om een open dialoog met Teheran te zoeken en betrouwbare informatie te vergaren dan kinderachtige maatregelen te nemen die eerder zwak dan doortastend overkomen.

1 Reactie
  • E. Brouwer
    Geplaatst op 17:32h, 30 mei Beantwoorden

    Goed artikel. Ik sluit mij hier helemaal bij aan!

    Eef Brouwer

Geef een reactie