Waarom Rutte inzake Turkije gelijk heeft - Mark Blaisse
130
post-template-default,single,single-post,postid-130,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive

Waarom Rutte inzake Turkije gelijk heeft

Er is al veel over gedebatteerd in de Nederlandse media. Er is al officieel geprotesteerd door Turkije. Maar zolang niemand de waarheid durft te vertellen over de manier waarop Ankara het mes op de keel zet van zijn in het buitenland wonende burgers gaan wij er niet uit komen. Waarom is het hebben van een tweede paspoort niet erg als het om Zweden, maar wel als het om Turkije gaat?

Heel simpel: de Zweedse overheid zet zijn burgers in den vreemde niet onder druk om te rapporteren, te klikken of te observeren in het land waar zij naartoe zijn geëmigreerd.  Dat doet Turkije wel. Niet bij alle Turken, maar wel bij die Turken die bijvoorbeeld ambtenaar zijn. Politiemensen,  gemeenteraadsraadsleden, Kamerleden en medewerkers op de departementen.  Ook heeft Ankara belang bij functionarissen die werken bij stichtingen, vakbonden en media.

Hoe weet ik dat? Omdat vrienden van Turkse afkomst mij dat ronduit hebben verteld. Als een man met een dubbel Nederlands-Turks paspoort zijn Turkse nationaliteit wil behouden moet hij (voor zijn 37ste jaar) in dienst. Als hij een paar duizend euro afkoopgeld betaalt hoeft hij maar vijf weken het uniform te dragen. De afkoopsom gaat in de zak van de verantwoordelijken in de betreffende kazernes. De diensttijd wordt vrijwel geheel en al gebruikt om de soldaat met het Nederlands paspoort te leren wat loyaliteit aan Turkije en Kemal Atatürk inhoudt. Je land dienen betekent alle informatie aan Ankara leveren die nuttig is in de strijd tegen islamitische fundamentalisten, potentiële coupplegers,  lieden die het in het openbaar hebben over de Armeense kwestie, en vooral Koerden en hun snode plannen gericht tegen de Turkse overheersing. Het  seculiere Ankara houdt de touwtjes graag strak in handen. Onder behoorlijke heftige druk (nachten uit de slaap gehouden, eindeloos wacht lopen in de zon, ondervoeding, gebrek aan medische hulp etc.) worden de mannen, al is het maar voor vijf weken, gehersenspoeld. Om niet totaal in te storten moeten zij dagelijks dollars en euro’s aan hun officieren overhandigen in ruil voor een slof sigaretten, een beetje slaap, een bord eten en een aspirientje. Bij het afleggen van de eed moeten zij zweren alles in het werk te stellen om de Turkse moedernatie te helpen. Het zijn vooruitgeschoven spionageposten van een autoritaire democratie die slechts één solidariteit kennen, die met Turkije. Geen wonder dat premier Rutte een onderscheid wenst te maken. maar ja, dat kan hij niet hardop uitleggen in het Europa dat nog steeds overweegt Turkije bij de EU te halen.  De internationale diplomatie moet nu eenmaal voor gaan. Bij deze dan de werkelijke reden voor diens aarzeling.  Met dank aan de honderden Turkse dienstplichtigen die wel weten waar hun loyaliteit ligt.

1 Reactie
  • Aysso Reudink
    Geplaatst op 15:35h, 27 november Beantwoorden

    Waarom Blaisse inzake Turkije niet helemaal gelijk heeft.

    De ‘aanklacht’ tegen Turkije is legitiem maar raakt niet de kern van de zaak.
    Zoals gesteld zijn de praktijken vanuit Ankara in brede Turkse kring bekend. Een Turkse man weet dus wat hem te wachten staat indien hij, naast een andere, zijn Turkse nationaliteit wil behouden. Hij wordt daartoe niet verplicht, het is een vrije keuze. Dát raakt de kern van de zaak. Als een Turkse man er toe besluit om willens en wetens de Turkse nationaliteit aan te houden dan ligt het probleem niet zo zeer bij de Turkse overheid maar bij de persoon ik kwestie. Het is een ‘mind set’, namelijk open willen staan voor de invloeden vanuit je vaderland, ook de negatieve. Maar zoals eerder gesteld, er is een vrije keuze. Een Turkse man hoeft zijn Turkse nationaliteit niet aan te houden, zeker niet als hij in overheidsdienst treedt van zijn tweede vaderland.

Geef een reactie