Wat Duits met je doet - Mark Blaisse
188
post-template-default,single,single-post,postid-188,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-content-sidebar-responsive,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.0,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive

Wat Duits met je doet

Deze week is bij Fischer in Frankfurt mijn open brief aan paus Benedictus XVIe in het Duits verschenen onder de titel ‘Lieber Joseph Ratzinger. Offener Brief an Benedikt XVI., Marketingmanager Gottes”. Het is de vertaling van mijn boek ‘Hey Joe!’, dat in 2009 verscheen. De Nederlandse editie heeft een speelse knalrode, marketingachtige kaft (David Ogilvy-rood) en de titel is in zekere zin een knipoog. Echt Hollands in zijn brutaliteit.  De Duitse versie is wijnrood met wit. De vormgeving is  strak, serieus, gewichtig. Geen poespas. Geen zelfspot. Duits dus. Ook de flaptekst is heel anders van toon en ‘gewicht’.  In het Nederlands staat dat ik me vrolijk opwind over de uitspraken en het beleid van de paus. Het gaat bij God om de marketing. Bij wijze van spreken om de vraag welke God witter wast, die uit het Oude Testament, Allah of Jezus (+2)…In  het Duits staat dat voor mij de ware God alleen een God is die levensvreugde brengt, dus in elk geval een andere dan die de kerk verkoopt. Ik heb, zo staat er verder, in mijn jeugd slechts de angstaanjagende God gekend, de manipulerende, de machtsmisbruiker. In het Duits klinken deze woorden zo heftig, zo ‘echt’, bijna geleerd… Mooi is dat toch van taal, dat het een heel volkskarakter kan weerspiegelen. Maar gek is het wel om jezelf terug te lezen en te denken: heb ik dat zo opgeschreven? Taal is veel meer dan vertalen van.  In een woord zit muziek en met die muziek geef je je innerlijke noten prijs. Bach speelde zelf toch anders dan Glen Gould hem speelt. Hoe goed ingevoeld ook, het blijft een vertaling en die is nooit een perfecte kopie. Dat maakt het spannend en soms ook bevreemdend.

Ik ben benieuwd of de Duitse lezer met mijn Hollandse ‘Frechheit’ om weet te gaan. Wie weet word ik de Rudi Carell van de Duitse katholieke kerk.

Geen reactie's

Geef een reactie